U bent de zwakste schakel, tot ziens!

De afgelopen dagen voelde het toch aan alsof het gelukt was. De hele dag misselijk en hoofdpijn.
Stiekem bouwde de hoop zich op. Ergens begon er een lichtje te branden met een visioen van een zwangerschap en de tijd daarna. Ik kreeg hoop dat de 16 jaren van hoop en wanhoop tot een mooi einde zou komen.

Maar toch lijkt het nu weer volledig mis te gaan. Vanmiddag explodeerde mijn hoofdpijn en begon ik zachtjes aan te bloeden. Net als al onze andere pogingen word ik na een terugplaatsing eerder ongesteld dan anders. En elke keer begint het op dezelfde manier. Eerst roze bloedverlies en daarna de sluizen die opengaan. Even nog had ik de hoop dat het om een innestelingsbloeding zou gaan. Maar als ik terug reken dan kan dit niet, het bloed zou dan donkerder (ouder) moeten zijn.

Gisteren had ik ook mijn maandelijkse schoonmaakmanie. Tegen onze eicelengel heb ik toen al gezegd dat ik de drang tot schoonmaken krijg als ik ongesteld moet worden.

Nu elke keer als ik naar de wc ga is het bloeden steeds een beetje erger. In de auto heb ik een potje gehuild en op mijn werk probeerde ik me goed te houden. Ik voel dat het niet goed komt deze keer….
Mijn vriend is ook helemaal van de rel, dat is zo begrijpelijk. Ook hij beleefd spannende dagen tijdens de behandelingen.

Nu mogen we nog even uithuilen om ons daarna weer te storten op de volgende behandeling . Al moet ik zeggen dat ik diep, diep teleurgesteld ben. Zou er dan toch iets meer mis met mij zijn dan we weten? Is er iets met mijn slijmvlies aan de hand?

Het doet me denken aan een tv programma “u bent de zwakste schakel, tot ziens!”.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.