Vakantie zit er weer op

Vakantie

De vakantie zit er helaas weer op. Met mijn gezinnetje bracht ik twee weken in eigen land door.  Uit voorzorg in verband met mijn zwangerschap zaten we op een camping niet al te ver van huis.

Toch maar niet met de tent

Het plan was eerst om met de tent op vakantie te gaan. Ik oefende in onze woonkamer met opstaan van een slaapmatje. Dit was een uitdaging. Om op te staan moest ik eerst op mijn zij draaien om daarna op mijn knieƫn te gaan zitten, met mijn handen begraven in het slaapmatje kon ik mezelf opduwen. Het geheel gaf een charmante aanblik.

Hoe moest het probleem van de nachtelijke toiletbezoeken opgelost worden? Ik zag mezelf bepaald niet op een plaspotje zitten in de tent. (lees ook 34 weken zwanger alles voelt zwaarder)

Caravan

Lieve vrienden van ons stelden hun caravan beschikbaar. Zij hebben zelfs met opbouwen en afbreken geholpen. Wat een luxe om op een echt matras ver boven de grond te mogen slapen. De eerste nacht zat ik helaas wel opgesloten in de wc van de caravan. Gelukkig werd Rene en de rest van de camping wakker door mijn geroep.

Kortom de caravan heeft onze vakantie gered, lieve Yvonne en Michel bedankt daarvoor!

Schrijven aan mijn blog was er niet bij. Met mijn handen op mijn dikke buik zat ik voor de caravan in de zon. Mijn gezin hield zich ondertussen bezig met echte mannendingen zoals fietsen, zwemmen en survivallen in een klimbos 20 meter boven de grond.  https://www.klimbosgarderen.nl/klimbos-vlakbij-apeldoorn

Ikzelf wandelde voor mijn kleine plasjes, naar het toiletgebouw op en neer. Door deze kleine wandelingetjes kreeg ik een goede band met de eigenaren van de caravans rondom het toiletgebouw. De twijfel sloeg steeds meer toe of ik elke plasbeurt opnieuw gedag moest zeggen of dat een knikje met mijn hoofd voldoende was?

Op bezoek bij de gynaecoloog

In de vakantie zijn we toch ook nog even afgereisd naar de gynaecoloog voor de, inmiddels, gebruikelijke controles. Mijn bloedsuikers bleven mooi laag maar Nico (werknaam) is toch weer te hard gegroeid. Inmiddels woog Nico ongeveer 3300 gram en tikte het punt aan boven de hoogste lijn van de curverecht.  Nico zou ongeveer 2300 gram mogen wegen.

Waarom deze groei zich doorzette was ondanks mijn diabetesdieet is niet bekend. Ondanks de groei gingen de alarmbellen in het AMC nog niet af. Wel moest ik binnen 2 weken terug komen voor een nieuwe groeicontrole. Als Nico nog verder groeit komt de optie inleiden van de bevalling in beeld. De spanning nam met die gedachte wel heel erg toe! Ik voelde mezelf niet paniekerig maar toch vlogen de vlinders door mijn buik als Rene sprak over de bevalling.

Mijn andere zoon maakte zich vooral druk of juf hem wel van school naar huis zou laten gaan als Nico geboren zou zijn.

Bewegen

Ondertussen beweegt Nico er behoorlijk op los daarbinnen. Ik voel hem aan alle kanten, onder in mijn buik, boven in mijn buik en soms glijd hij van links naar rechts. Over de bewegelijkheid hoeven we ons geen zorgen te maken. Regelmatig voel ik wat menstruatiekrampen onder in mijn buik en ook het slapen begint meer op waken te lijken. Ik kan ’s nachts bijna niet meer omdraaien zonder pijn in mijn rug. Als ik van een stoel opsta ben ik net een dame van 90 die eerst rechtgezet moet worden. Alle banden raken meer en meer verweekt terwijl Nico alleen maar zwaarder wordt.

Vakantiewas en spoedtas

Vandaag staat in het teken van de vakantiewas en boodschappen doen. De rust in mijn verlof heb ik nog niet kunnen vinden. Er zijn nog teveel dingen die ik van mezelf moet doen. Zo wil ik de koelkast nog even schoonmaken en moet ik nog leren voor een tentamen in november.

De spoedtas voor het ziekenhuis moet ik nog bij elkaar zoeken. Wat gaat er eigenlijk in een spoedtas voor het ziekenhuis? Kleren kan ik er nog niet indoen omdat ik dan officieel niets meer heb wat ik nog aan kan trekken. Ik denk dat er voor Rene maar een overlevingspakket aan eten in moet, voor als hij lang moet wachten tijdens de bevalling en natuurlijk iets om hem bezig te houden. Voor Nico zal ik kleertjes en een mutsje klaar leggen. Welke maten nemen we voor Nico mee? Deze week moeten we nog naar de drukker voor de proefdrukken. Er moeten ook nog wat adressen opgezocht worden omdat ik er een aantal mis.

Zoveel om nog te beslissen en over na te denken, zwangerschapsverlof begint op werken te lijken……

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.