Praatjesmakers en zijn of haar beweegredenen

Saamhorigheid

We oordelen regelmatig over een bepaalde situatie en vellen soms harde oordelen ondanks dat we er zelf niet bij aanwezig zijn geweest. Iedereen kent het gevoel van saamhorigheid en verbondenheid van een gelijkgestemde groep mensen die uren met elkaar kunnen praten over hetzelfde onderwerp. Oordelend en lachend om de stommiteiten of de keuzes van andere mensen. Het kan zelfs bevestigd werken “zie je wel, zij vind het ook!”

Getuigen

Een groep getuigen van hetzelfde ongeluk verklaren allemaal iets anders aan de toegesnelde politie. De snelheid van de auto kan variëren en zelfs of het stoplicht nu wel of niet op groen heeft gestaan. Mensen kleuren gebeurtenissen vaak in met vooroordelen, met wat we denken dat de waarheid is of zal moeten zijn en zaken die ooit eerder hebben plaatsgevonden. Herinneringen van situaties zijn niet altijd betrouwbaar.

Eerste hand

Als mensen die bij een ongeluk aanwezig zijn geweest ieder wat anders verklaren, hoeveel waarde kun je dan hechten aan verhalen die men niet uit de eerste hand heeft? Hoeveel dikt de praatjesverteller het verhaal aan om het smeuïger te maken. Wat is de beweegreden van de praatjesverteller? Wil deze als slachtoffer of als grappig gezien worden? Wat heeft de praatjesverteller nodig om zijn trouwe toehoorders aan zijn of haar lippen te laten hangen? Wanneer verval van je een kleine onwaarheid in een regelrechte leugen? Hoe ver kun je de grenzen van de waarheid oprekken totdat de toehoorders in de gaten hebben dat de praatjes niet waarheidsgetrouw zijn?

Of toehoorders afhaken bij een niet waarheidsgetrouw verhaal heeft er mee te maken hoe afhankelijk je bent van de praatjesverteller. Hoe sympathiek je het slachtoffer vind en of je het slachtoffer goed kende. Daarnaast hebben praatjesvertellers het talent om betrouwbaar over te komen, daarmee hun dubbele agenda verbergend. Alleen iemand die vaak in de buurt van een praatjesverteller verkeert herkent de “fouten” in het verhaal, omdat het verhaal telkens meer afwijkt van het oorspronkelijke verhaal.

Schadelijk en onzekerheid

Lachen en soms roddelen over de stommiteiten van een ander of je verbazen over de beslissingen van een ander hoeft op zich niet schadelijk te zijn. Het willens en wetens een ander schaden door het verspreiden van onwaarheden is dat wel. Op welke wijze helpt het je om je ego op te pompen door een ander neer te halen met praatjes? Is het verspreiden van onwaarheden niet eigenlijk een teken van diepe onzekerheid. Wie is de praatjesverteller zonder zijn of haar masker van praatjes? Is de negatieve praatjesmaker iemand die hunkert naar echte aandacht en bevestiging dat hij of zij oké is zonder dat daarvoor praatjes nodig zijn?

Je kunt je afvragen wie nu het grootste slachtoffer van de vertelde onwaarheden is? Het slachtoffer of de negatieve praatjesmaker die zijn ego moet beschermen door alle onwaarheden te onthouden zodat hij of zij niet door mand valt. Bang dat het verhaal niet consistent is. Het idee dat je elk moment ontmaskerd kunt worden door een slimme toehoorder en dat deze toehoorder je hele wereld met maskers in elkaar kan laten vallen. Ben je dan niet liever het betrouwbare slachtoffer?

lees ook: rust als wijsheid van de dag en verander de manier van kijken

Reizen algemeen

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.