oef buikpijn en nesteldrang

Vandaag ben ik precies 37 weken zwanger. Afgelopen donderdag zijn we voor controle in het AMC geweest. Mijn bloeddruk was weer van een jonge sportieve dame dus nog steeds gaat alles volgens het boekje. Vorige week zaterdag had ik tijdens het winkelen pittige buikpijn. Ik moest nog iets knaps hebben voor in het ziekenhuis, want opgenomen worden in mijn Tina Turner slaap t-shirt leek me niet echt geschikt. De winkelmevrouw en mijn familie werden toch ietwat onrustig toen ik in de paskamer begon te klagen over buikpijn en rugpijn.  Achteraf blijkt dit het indalen van de baby te zijn geweest. Nico (werknaam) ligt keurig ingedaald op de plek waar hij zou moeten liggen. Het is nu al een voorbeeldige baby!

Met het ziekenhuis hebben we afgesproken om volgende week donderdag weer op het spreekuur te verschijnen. De arts zal dan door middel van een inwendig onderzoek vaststellen of ik al klaar ben om ingeleid te worden en op welke manier de inleiding plaats zal vinden. De inleiding zal dan ongeveer een week later plaats vinden.

Nesteldrang

Sinds gisteren is de nesteldrang bij ons samen toegeslagen. We hebben heel veel klusjes afgerond waaronder de bestudering van onze kinderwagen. Toen ik met Xiano uit China kwam hebben we op Schiphol lange tijd staan klunzen om de autostoel vast te zetten in de auto. We hadden er destijds simpelweg niet bij stilgestaan dat het moeilijker is dan verwacht. Zelfs voorbijgangers konden ons niet helpen. De kinderwagen blijkt na wat oefening makkelijk in en uit te klappen, zelfs de maxi-cosi past erop. Het begint steeds echter te worden. Ik zie ons al lopen in het AMC op weg naar de uitgang met ons kindje.

Gisteren zijn de klossen voor het bed gekomen. Ik heb nu een trapje nodig om in mijn bed te komen. Na wat nadere bestudering van onze slaapkamer besloot ik deze ook nog even onder handen te nemen. Als je dan toch bezig bent dan kun je de hal en het trapgat naar zolder en naar beneden ook wel even meenemen. Gisteravond lag ik dus op apegapen maar nog steeds zie ik dingen die nog niet naar mijn zin zijn. Vandaag heb ik ook nog even de ramen in de woonkamer gelapt, deze zaten vol met hondenneusjes. Ik heb ergens gelezen dat uitgerust aan je bevalling beginnen de beste manier van voorbereiding is maar hoe doe je dat dan als een emmer met fris sop je roept vanuit de keuken?

Buikpijn

Vannacht begon de buikpijn weer, het voelt als zware menstruatiepijn met harde buiken. Het is nog niet zover dat het in golven komt dus ik denk niet dat dit de echte weeën zijn. Ik ga er dan maar ook vanuit dat als het echt zover is ik dit wel zal herkennen. Toch word ik er wel onzeker van, want wanneer moet ik nu bellen met het AMC?

Van mij mag Nico nu komen, het lijkt met fijner om weeën te hebben op een natuurlijke manier dan door een inleiding. Met een inleiding loop je de kans op een weeënstorm die moeilijk op te vangen kan zijn. Mijn spoedtas voor het ziekenhuis staat klaar. Het enige wat nog ingepakt moet worden is mijn make-up en mijn borstel. Want tja je wilt straks toch een beetje leuk op de foto staan.

Bevallingsplan

Afgelopen week begon de paniek toe te slaan. De hele zwangerschap ben ik bijzonder rustig geweest. Maar nu we bij het einde aankomen bekruipt de angst me dat het niet op het laatste moment nog mis mag gaan. Beelden van mijn vorige bevalling trekken langs mijn geestesoog. De arts stelde daarom voor om een bevallingsplan op te stellen, zodat ik van tevoren kan aangeven wat ik wel en niet wil tijdens de bevalling. Volgende week mag ik dit plan samen met de arts bespreken.

Op nummer 1 in het bevallingsplan staat ‘humor mag, wij houden van grapjes’, ik heb de humor nodig om rustig te blijven. Ook belangrijk in het bevallingsplan is dat er niet te lang afgewacht wordt, dat er actief gereageerd wordt door de artsen. De baby moet gezond en zonder onnodig risico’s ter wereld gebracht worden. Een belangrijk persoonlijk puntje in het plan is dat ik niet te snel ingeknipt wil worden. Ik heb wel eens gehoord dat men tegenwoordig heel snel met de schaar klaar staat. Alleen als het echt niet anders kan mogen ze met een schaar dichterbij komen.

De grootste boodschap van onze arts is dat ze niet kan voorspellen hoe de bevalling gaat verlopen en dat complicaties soms niet te voorzien zijn. Haar eerlijkheid en het feit dat ze goed omging met mijn (onze) angst heeft er toch voor gezorgd dat ik wat rustiger ben. Nico moet er toch uit, of het nu via een keizersnede of via de natuurlijke weg gebeurt. Ik moet de angst loslaten en meegaan op de flow, erop vertrouwen dat het ook goed kan gaan. Er bevallen overal op de wereld dagelijks zoveel vrouwen dat moet mij toch ook lukken!

Wij zijn er klaar voor

Dus Nico, van ons mag je eerder komen dan pas over twee weken. We hebben alles klaar staan, zelf je cabriolet is uitgetest en goedgekeurd. Papa en mama willen graag de bevalling achter de rug hebben zodat we hier niet meer zenuwachtig voor hoeven te zijn. We hebben genoten van de zwangerschap maar zijn nu zo nieuwsgierig naar jou! Overigens wil iedereen nu ook wel eens weten wat je echt naam zal zijn, ondertussen is iedereen eraan gewend om je Nico te noemen, ik ben zomaar bang dat die naam je hele leven niet vergeten zal worden 😉

 

 

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.