Mediteren wat een onrust!

Mediteren een goede gewoonte

Mediteren is goed voor je, iedereen zou het moeten doen. Ik heb wel eens ergens gelezen dat meditatie daadwerkelijk je hersenstructuur kan veranderen. Je wordt er rustiger en weerbaarder van. We zijn in het dagelijks leven veel te druk met het verwerken van allerlei prikkels van buitenaf zonder dat we voldoende stil staan bij de stilte in ons zelf. Die stilte in mezelf zou ik wel eens willen ervaren.

Bewust worden van je ademhaling

Via YouTube heb ik een meditatie uitgezocht. https://www.youtube.com/watch?v=Jyy0ra2WcQQ In kleermakerszit ga ik op een kussen op de grond zitten. De stem vraagt mij om mijn ogen te sluiten en mijn ademhaling te volgen maar niet te veranderen. Ik word bewust van mijn ademhaling maar kan de controle niet loslaten, waardoor ik dieper en sneller ga ademen dan de bedoeling is. Ik voel me niet ontspannen maar juist benauwd, dit kan toch niet de bedoeling zijn?

Jeuk

Wat zal ik vanavond eens gaan eten? Er vormt zich een boodschappenlijstje in mijn hoofd. Geen nood, vertelt de stem, als je gedachten afgedwaald zijn kun je gewoon weer terug keren. Waar waren we ook al weer? O, ja we waren in het bos aan het wandelen en ik moet een plekje onder een grote boom uit te zoeken.

Ik voel dat ik jeuk krijg aan mijn oor. De jeuk valt niet te negeren er moet gekrabd worden. Mag ik nu wel of niet bewegen tijdens de meditatie? Hoe meer ik aan de jeuk denk hoe erger deze word.

Mijn knieĆ«n beginnen inmiddels ook een beetje pijn te doen en uit mijn voeten is elk gevoel verdwenen. Zou het kwaad kunnen om de meditatie liggend af te maken? (zie mijn andere blog over meditatie Meditatiekussen voor algemeen gebruik)

Geen gedachten

De kunst tijdens de meditatie is om tussen je gedachten de stilte te kunnen vinden. Je moet als het ware je gedachten weg laten waaien en proberen niet een nieuwe gedachte op te laten komen. Wat een gekakel in mijn hoofd en wat is het moeilijk om de stilte tussen die waterval van gedachten te vinden. Ik merk dat ik gefrustreerd raak, wat zeker niet de bedoeling van een meditatie kan zijn. Ik besluit om met een denkbeeldige tennisracket mijn opkomende gedachten weg te slaan. ‘Ja, het is me gelukt, ik dacht even nergens aan’, juich ik in mijn hoofd.

Ik schrik wakker van een bel die het einde van de geleide meditatie aangeeft. Chips de helft van de meditatie gemist. Het is moeilijk om mijn ogen te sluiten en nergens aan te denken, mijn brein laat zich niet zomaar het zwijgen opleggen.

Nooit geweten dat de stilte in jezelf zoeken heel hard werken is. Het ziet er zo makkelijk uit in kleermakerszit op een bergje!

Reizen algemeen

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.