Ik kan mijn voeten niet meer zien

Mijn buik is inmiddels zo in omvang toegenomen dat ik voorover moet buigen om naar mijn voeten te kijken. Mijn teennagels kunnen dringend een nieuw lakje gebruiken. Eerst moet de oude nagellak eraf waarna een mooi nieuw kleurtje opgebracht kan worden. Ik loop tegenwoordig al blauw aan bij het strikken van mijn veters? Hoe kom ik met het watje en later het kwastje dan dichtbij genoeg om mijn teennagels er weer mooi en glanzend uit te laten zien?

Ga altijd verzorgd de deur uit

Zorg altijd voor mooi ondergoed als je de deur uitloopt want je weet nooit wat er onderweg kan gebeuren! Tijdens mijn vorige zwangerschap had ik geen mooi ondergoed gekocht, simpelweg omdat ik daar niet bij stil gestaan heb en omdat ik het volgens mij ook niet echt kon vinden in die tijd. Op de dag dat het fout ging had ik, toevallig, een foeilelijke onderbroek aan. Het was zo’n grote Hematent met afschuwelijke bloemetjes. In deze onderbroek werd ik dus, heel g├¬nant, gevonden door het ambulancepersoneel.

Dus nu is het motto voor de rest van mijn leven “zorg dat je altijd verzorgd de deur uit gaat! Want je weet maar nooit!”.

Hoe zorg je er dan voor dat alle grasmatten netjes gemaaid zijn en je teennagels keurig gelakt als je het zelf niet meer kunt zien? Sommige dingen moeten op de tast gebeuren, en dan maar hopen dat de belijning van de grasmatten toch een beetje keurig in het midden uitkomt!?! Over dit onderwerp wordt tussen de vrouwen onderling niet gesproken. Er is niemand die je verteld hoe zij alles een beetje binnen de perken hebben weten te houden. In het ziekenhuis ben je als vrouw toch in het nadeel, het is een intiem gebeuren zoals je daar ligt met vreemde mensen om je heen. Het idee dat de boel keurig aan kant is kan dan toch een beetje helpen in je zelfvertrouwen. Je hoeft je in ieder geval niet af te vragen of de haren op je benen wel of niet opvallen en of je bikinilijn nog zichtbaar is? Je kunt je dan met belangrijkere zaken bezig houden.

Zwaartekracht

Nu ik wat verder in de zwangerschap ben, neemt de onhandigheid ook steeds meer toe. Regelmatig moet ik bukken om spulletjes van de grond op te rapen. Soms moet ik zelfs meerdere keren bukken achter elkaar, de zwaartekracht en mijn onhandigheid maken het tot een vermoeiende bezigheid. Daar sta ik dan te zuchten en te piepen als ik weer iets laat vallen.

Mijn hondje is een goed voorbeeld van iets wat zeer laag bij de grond is. Als ik haar riem om wil doen staat ze geen moment stil. Ze springt om me heen “pak me dan pak me dan, weer mis, weer mis” terwijl ik voorovergebogen met haar riem achter haar halsband aanga. Als ik omhoog kom bonkt het bloed in mijn oren en zie ik sterretjes.

Veel meer voorbeelden

Zo zijn er veel meer voorbeelden over wat niet handig is aan zo’n dikke buik en hoe deze je in de weg kan zitten. Maar lieve mensen ik geniet mezelf nog steeds suf van die dikke buik. Als ik even op de bank zit of in bed lig, dan kan ik het niet laten om met mijn handen rondjes te wrijven. Ik ben er gewoon apetrots op! En omdat ik al wat ouder ben, is mijn huid al wat losser, dus geen streepje striae te zien. Mijn buik is mooi glad en rond.

Ja, ik waggel nu wel meer dan dat ik loop. Gisteren lag ik, met de hond uitlaten, bijna languit omdat ik een stoepje over het hoofd zag. Toch kan dit mijn pret niet drukken, iedereen mag zien hoe blij ik ben met deze buik. Hier heb ik zo lang op gewacht voor mij is dit de mooiste zwangere buik die ik ooit heb gezien!

Misschien kan ik Rene vragen om me te helpen met mijn teennageltjes, maar of ik hem ga vragen een scheermes te hanteren dat weet ik nog niet zo zeker?

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.