Ik begin er zwanger uit te zien

12 juni 2004

Ik begin er zwanger uit te zien, soms heb ik zelfs het gevoel dat mijn buik niet groter kan worden. Ik vraag mezelf af waar mijn organen gebleven zijn en hoe ik weer een ontspannen gevoel in mijn buik kan krijgen.

De kast in de huiskamer staat vol met alle cadeaus die we voor jou gekregen hebben. Je wordt nu al verwend met allerlei knuffels en kleertjes. Er wordt met smart op je gewacht. Er liggen ook al diverse aanbiedingen van familie en vrienden om op te passen zodat papa en mama straks een avondje weg kunnen. Al vraag ik me af of ik je makkelijk achter kan laten?

De babykamer komt eind augustus, ik sta te popelen om je bedje klaar te maken en je spulletjes neer te zetten. Er met nog heel wat gekocht worden, want er mag je aan niets ontbreken! Was het maar alvast november dan slaan we de zomer over dit jaar, laat de bevalling maar beginnen, we kunnen niet wachten!

12 juli 2004

Precies een maand later schrijf ik weer. Het was te druk en te heftig op mijn werk waardoor ik de ziektewet in moest. Het idee dat jou iets zou overkomen doordat mijn stress peil te hoog is lijkt met verschrikkelijk. Ik ga het dus rustiger aan doen, zodat je de kans krijgt nog beter te groeien dan je al deed.

Je ben de hele dag druk in de weer daar in mijn buik. Ik voel steeds van die zachte schopjes, je vader is keer op keer teleurgesteld omdat hij het schoppen nog niet kan voelen.

Vorige week hebben we 3 kwartier op de echo naar je gekeken, hier is een mooie DVD van gemaakt. Je blijft iets achter in groei, maar volgens de echoscopist ben je nu al een mooie baby. We weten nu ook dat je een jongen bent, je vader is apetrots, als maakte het ons eigenlijk niet zoveel uit. Je naam hebben we al, deze is bedacht door je pa. Niemand in onze omgeving mag weten dat je een jongen bent, dat blijft een verrassing. Stiekem kunnen we wel alvast jongenskleren kopen, stoere pakjes voor als je geboren bent. Dit is echt de mooiste tijd van ons leven, wij worden pa en ma!

9 augustus 2004

Het is al een aantal dagen boven de 30 graden. Jij en ik moeten het rustig aan doen. Zwanger zijn met zulke temperaturen is zwaar werken, ik heb diep respect voor de vrouwen in Afrika.

Omdat ik nu niet meer zoveel doe heb jij nog even rustig de tijd om te groeien. Regelmatig heb ik het gevoel dat ik op knappen sta want jij claimt steeds meer de ruimte.

Elke dag geniet ik van die kleine schopjes in mijn buik en ben ik ontzettend dankbaar dat R en ik dit mee mogen maken. We praten samen veel over de tijd als jij geboren bent. We praten over wat we allemaal gaan doen en wat we wel en niet willen. Opvoeden is niet makkelijk maar we beloven je dat we ons best zullen doen.

23 augustus 2004

Je kamertje is eindelijk gebracht. Michel en je pa hebben de eerste kast al in elkaar gezet, je nieuwe skipak hangt er al in. Morgen gaan de we rest in elkaar zetten, daarna kunnen de kleertjes gewassen worden. Papa en ik moeten nog heel wat spulletjes voor je kopen, ik denk dat we dat ook deze week even gaan doen. Het lijkt net of je weet dat we met je kamertje bezig zijn, want toen ik even bij papa en Michel ging kijken begon je er flink op los te trappelen in mijn buik. Nog twee maandjes verder groeien dan kun je lekker in je nieuwe bedje slapen.

De laatste dagen heb je steeds de hik, voor mij is dat een grappig gevoel maar ik denk dat het voor jou wat minder leuk is. Elke avond neem ik even de tijd voor je, dan wrijf ik over mijn buik en ja hoor, je reageert er direct op. Ik voel je dan bewegen en schoppen, dat is zo’n lief gevoel! ’s Morgens maak je me wakker met je schopjes, beter kan de dag niet beginnen.

Nou lieverd, ik ga Cintha uitlaten en dan weer lekker naar bed, even tijd voor jou nemen en dan slapen. Nog maar twee maanden!

 

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.