Huilen door darmkrampjes

Huilen

Onze baby heeft de afgelopen weken gehuild, heel veel gehuild. De hoek van de bank waar ik elke dag zat is volledig doorgezeten. Wat ik ook deed, niets kon het huilen stoppen. Ik heb een aantal keren contact gehad met het consultatiebureau en uiteindelijk ook met de huisarts. Zij konden niets voor onze baby betekenen, ik kreeg letterlijk te horen dat ik de tijd moest uitzitten. De darmen van een baby zijn nog niet rijp en dus is het afwachten totdat dit wel zover was. Sommige baby’s hebben daar nu eenmaal meer pijn van dan anderen. Bij het consultatiebureau kreeg ik de opmerking dat zwangerschapsverlof bedoeld was om zoveel mogelijk tijd met je kindje door te brengen en dat ik dus extra de tijd voor Niek moest nemen.

Buikpijn

Tjonge, wat had dit mannetje een pijn in zijn buikje en die verschrikkelijke hik. Gillen en overstrekken tot het punt waarop hij bijna niet meer vast te houden was. Met zijn vuistjes gebald op zoek naar enige verlichting. Ik probeerde zo rustig mogelijk te blijven want een onrustige moeder kon de situatie alleen maar verergeren. Toch waren er ook momenten dat ik huilend mijn kleine mannetje in mijn armen hield ‘wat kon ik toch doen om hem te helpen?’.

Je kunt het huilen van een baby simpelweg niet negeren, het geluid gaat door merg en been. Dus had ik Niek vrijwel continue bij me in de wandelwagen. Hij lag naast me als ik de vaatwasser stond uit te ruimen of aan het koken was. Uiteindelijk heb ik zelfs een draagdoek geprobeerd zodat ik in ieder geval mijn handen vrij zou hebben. Niek wilde in mijn armen gedragen worden. Hij was pas tevreden als ik stond te wiebelen en op mijn manier stond te zingen.

Internet

Heel internet heb ik afgestruind om tot een oplossing te komen. Eerst ging ik de voeding van Niek verdikken met Johannes Pitmeel en kreeg hij een middeltje tegen darmkrampjes Infacol. Het overgeven werd door het toevoegen van het verdikkingsmiddel Johannes Pitmeel aan zijn fles wel minder wel minder, maar zorgde er ook voor dat het drinken een stuk moeizamer ging. Uiteindelijk ben ik, geheel tegen het advies van het consultatiebureau in, overgestapt op andere voeding Nutrilon Omneo . Met deze voeding, speciaal voor darmkrampjes, ging het al een stuk beter. Nog steeds was het niet ideaal, dus ging ik Niek rechtop voeden en probeerde ik hem zo lang mogelijk na het voeden in een zittende houding te houden. Zijn melk wilde Niek in tegenstelling tot James Bond wel ‘stirred not shaken’, zodat er zo min mogelijk lucht in zou komen. Alles hebben we geprobeerd om de pijn voor Niek te verminderen.

Eens in de zoveel dagen werden we getrakteerd op een luier die de stortvloed niet aankon. Voorzichtig de kleertjes van hem afpellen en in bad. Zelfs de hond trok zijn neus op voor zoveel geurgeweld. Nooit heb ik geweten dat witte voeding er zeegroen uit kan komen. Niek liet scheten die zo hard waren dat mijn servieskast ervan stond te rinkelen. Geen wonder dat hij het daardoor weer op een brullen zette, dat kan niet anders dan zeer doen.

Wandelen met de honden

Gelukkig werd Niek rustig van het liggen in de wandelwagen en de koude buitenlucht op zijn gezichtje. Uren heb ik met de honden gewandeld, een win-win situatie. Niek was rustig, de honden konden heerlijk naar buiten en voor mijn uithoudingsvermogen was het ook niet verkeerd.

Het is jammer dat ik mezelf moest verdedigen dat Niek zoveel huilde. Tja, toen ik voor hem bij de fysiotherapeut was schonk hij haar zijn meest stralende glimlach. Dat, terwijl ik juist zat te vertellen dat hij wel heel veel huilde. Volgens de therapeut voldeed mijn kind niet aan de definitie van een huilbaby. Blijkbaar is een kind wat bijna de hele dag huilt nog geen huilbaby. Voor mij hoefde Niek niet gelabeld te worden tot lieve huilbaby maar ik had wel de behoefte aan meer hulp van degenen die er voor geleerd hadden. Het is voor een moeder (en vader) zwaar om dagelijks een kindje vast te houden wat gilt van de pijn.

Het gaat beter

Langzamerhand begint het nu wat beter te worden met onze Niek. De afgelopen week is het huilen grotendeels gestopt, de buren zijn daar vast ook dankbaar voor. Niek is weer vrolijk en heeft inmiddels zijn handjes ontdekt om naar te loensen. We zeggen nu soms tegen elkaar “stil eens…..sttttttt hoor je dat? Het is stil……”

Als ik nu huil dan is dat omdat ik zo blij word van zijn mooie glimlach, want ook een lach van een baby gaat door merg en been.

Reizen algemeen

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.