Jaapie op mijn voorruit

Mijn voorruit

Gisteren reed ik in mijn auto op weg naar huis. Op mijn voorruit zat een dappere kleine groene sprinkhaan, die Jaapie heb genoemd.

Voordat ik de snelweg opdraaide had ik eigenlijk wel verwacht dat hij eraf zou waaien het weiland in. Maar niets was minder waar. Jaapie, zoals ik hem noemde, bleef zitten waar hij zat.

Terwijl ik 100 km per uur reed, deed Jaapie zijn best om ondanks de wind te blijven plakken. De wind trok aan het kleine lijfje, zijn voelsprieten bewogen alle kanten op. Van de 4 pootjes op mijn raam bleef er uiteindelijk nog maar 1 pootje over.

Ik kreeg medelijden met stoere Jaapie en riep naar hem “blijf zitten Jaapie, we zijn er bijna”. Omdat Jaapie het steeds moeilijker kreeg ben ik een afslag eerder van de weg gegaan. Het idee dat hij te pletter zou slaan op een andere autoruit stond me niet aan.

Terwijl ik op een landweg naar mijn huis reed was ik verbaasd over de kracht van die kleine pootjes. Je hoeft dus niet groot te zijn om sterk te zijn.

Wayne Dyer

Vandaag las ik in het  boek van Wayne Dyer de cirkel is rond de volgende woorden: hij die de ander overwint is sterk, hij die zichzelf overwint is machtig!

Ik moest meteen aan Jaapie denken die zo stoer Purmerend verruilde voor het Zaanse. Soms moet je doorbijten en niet stoppen voordat je doel bereikt is. De overwinning kan dichterbij zijn dan je denkt.

Reizen algemeen

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.