De bijna terugplaatsing

De nacht voor de terugplaatsing wordt ik wakker. Ik heb behoorlijke menstruatiekrampen, het voelt alsof ik elk moment ongesteld zal worden.

Is het wel verstandig om nu terug te plaatsen? Dit voelt niet goed, ik weet niet hoelang de medicijnen er nog voor kunnen zorgen dat mijn menstruatie weg blijft. De laatste vijf dagen heb ik hoofdpijn, welke vrijwel zeker veroorzaakt wordt door de tegenstelling van hormonen. Aan de ene kant wil mijn lichaam ongesteld worden en aan de andere kant wordt dit tegengehouden door medicijnen.

Hoewel ik niet vruchtbaar ben is mijn menstruatie altijd op tijd geweest. Ik kon de klok er bijna op gelijk zetten.

In de wachtzaal zitten weer een aantal stellen te wachten op hun terugplaatsing. Ik vermoed dat ze net zo gespannen zijn als wij. Vandaag krijgen we te horen wat de kwaliteit van de embryo’s is en hoeveel embryo’s er zijn. De dames die voor de terugplaatsing komen zitten allemaal water te drinken. Je blaas moet voor de terugplaatsing goed vol zijn omdat je baarmoeder op de echo dan beter te zien is.

De dokter heeft goed nieuws. Er zijn 2 top embryo’s waarvan 1 zelfs klasse 4aa. Beter kan gewoon niet, meer konden we ons niet wensen. 7 embryo’s zijn nog onderweg om door te groeien.

Ik vertel de dokter van mijn menstruatiekrampen en botsende hormonen.

De echo van mijn baarmoederslijmvlies ziet er goed uit maar toch geeft dat geen garantie dat het nog een paar dagen zo blijft. Samen met de dokter nemen we het besluit om de terugplaatsing uit te stellen. Het is jammer om een topembryo terug te plaatsen en die vervolgens tijdens een bloeding te verliezen.

Voor nu mag ik dus stoppen met alle medicijnen om mijn menstruatie op gang te helpen. Omdat het laboratorium van Gent aan het einde van het jaar meerdere dagen dicht zal zijn is het nog de vraag of de terugplaatsing nog dit jaar plaats kan vinden. De terugplaatsing zal dan niet eerder plaats vinden dan eind januari.

Deze laatste mededeling roept veel teleurstelling op. In dit traject van 16 jaar is dit weer een nieuw moment dat we geduldig moet zijn. De rode draad in mijn leven is het oefenen van heel veel geduld. Maar dit keer moet ik geduld hebben in het besef dat er vele mooie embryo’s op ons liggen te wachten. Ons geduld zal dit keer niet uitzichtloos zal zijn, de vraag is of dit het wachten nu makkelijker of moeilijker maakt!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.