Sokkenweeshuis

een bergje sokken

Het sokkenweeshuis, hoe komt dit toch?

Een bergje eenzame sokken. Op zich geen interessant onderwerp, behalve dan dat dit fenomeen mij al jaren boeit. Ik durf de stelling aan dat meer mensen met dit sokkenfenomeen te maken hebben!

Hoe zorgvuldig ik ook met mijn was ben, aan het einde van de rit heb ik altijd een berg sokken over. Eenzame schone sokken die op een bergje bij mijn wasmachine liggen in de hoop dat de missende sok ooit weer opduikt. Heel soms heb ik dat geluk, hoewel ik geen idee heb hoe die sok toch weer boven water is gekomen?

sokkenHappy Socks

Tipje van de sluier

Afgelopen week werd er een tipje van de sluier opgelicht. Niek had een paar verschillende sokken aan. Blijkbaar heb ik bij het opvouwen van de was twee verschillende sokken in een bundeltje bij elkaar gestoken.

Maar dit kan niet gelden voor alle eenzame sokken. Je trekt sokken gelijktijdig uit en gooit ze samen in de wasmand, toch? Verdwijnen er soms sokken in de afvoer van de wasmachine? Of blijven ze achter in kleedkamers of in tassen?

Sommige sokken liggen er al zo lang dat ik de hoop op hereniging opgegeven heb. Toch kan ik het niet over mijn hart verkrijgen om ze in een vuilniszak te proppen.

Een tweede leven

Ik kan natuurlijk van deze sokken handpoppen maken of iets anders? Misschien kan ik ze aan een juf op school geven? Wat kun je eigenlijk allemaal doen met sokken? Toch maar even op Pinterest kijken, er zal vast wel creatieve tutorial over gemaakt zijn.

Het blijft een mysterie, wie weet er antwoord op?

Lees ook: Schoonmaken elke keer weer

Reizen algemeen

Muggen in je slaapkamer

De eerste muggen zijn gesignaleerd, zo ook in mijn slaapkamer. Muggen maken het bekende irritante zoemende geluid door zijn vleugeltjes snel heen en weer te bewegen. Ze besluipen je als je net ligt te slapen. De boeiende vraag is waarom een mug zo lang boven een slachtoffer blijft hangen. Zou het niet efficiënter zijn om aan te komen vliegen te prikken en er als een haas vandoor te gaan?

Irritatiemug

De afgelopen nacht hadden we last een irritatiemug. In eerste instantie besloot ik stil te blijven liggen in de hoop dat ze weg zou gaan. Ooit heb ik eens gelezen dat een mug op je ademhaling afkomt. De mug was zo brutaal of dom dat ze op mijn gezicht ging zitten. Met mijn hand sloeg ik de mug naar de eeuwige velden. Na een tijdje tevreden geluisterd te hebben gaf ik mezelf opnieuw over aan de slaap. Ondertussen lag de mug ergens te wachten om opnieuw toe te slaan.

Antimug

Met een zwaai en een gesmoorde vloek sprong ik uit bed op zoek naar Autan. In een la naast het bed vond ik een roller die bijna op was. Ik smeerde mijn gezin er mee in en nam zelf het laatste druppeltje. Deze roller was niet van recente datum want veel geur zat er niet meer aan, ik hoopte dat het voldoende was om de mug af te schrikken.

Niemand heeft last behalve ik

Mijn gezin lag als een roos te slapen toen ik het bekende geluidje weer hoorde. Geïrriteerd stampte ik mijn bed uit op zoek naar Deet. Dat moest ergens te vinden zijn. Deet is een goedje wat je zelfs in een tropisch klimaat kunt gebruiken, dus op de Hollandse irritatiemug moest het ook werken. Midden in de nacht zocht ik het hele huis af naar dat ene flesje die mijn nachtrust nog kon redden.

Gebroken

Gebroken stapte ik morgens mij bed uit. De irritatiemug vloog triomfantelijk aan mijn neus voorbij. Rene riep nog “kijk daar gaat die mug”. Wederom was ze sneller dan ik. Vannacht zal ze zeker weer op de loer liggen om mij wakker te houden. Dit keer neem ik mijn zaklantaarn mee. Zodra ik haar hoor doe ik mijn lichtje aan en pak ik mijn vliegenmepper, dat zal haar leren!

Reizen algemeen

Gezond leven

man aan het hardlopen

Mijn (bijna) man is gek op vers eten en gezond leven. Voor hem is het belangrijk om goed voor zijn lijf en gezondheid te zorgen. Zo min mogelijk vet, niet roken, veel beweging en gezond leven. Mijn lief is in een ver verleden personal trainer geweest. Natuurlijk ben ik bevooroordeeld maar zijn lijf mag er door al dat trainen en gezond leven zijn. Geen buikje maar een gespierde body.

Lat ligt hoog

Ik ben een geboren Bourgondiër (vertaald een levensgenieter) ik hou van alles wat niet gezond is. Ik hou van lekkere hapjes, lekkere drankjes, gezellig en lang tafelen. Ik geniet van het leven met volle teugen onder het motto “we leven maar 1 keer”. Regelmatig probeer ik mijn lief over te halen om een pizza te halen of een patatje met een berenhap. Vrijwel elke keer wint hij de discussie en houd mij daarmee qua gezond eten op het rechte pad.

De lat ligt hoog om toch een beetje met mijn vriend mee te komen. Ik heb ook mijn trots, als hij strak in zijn lijf zit dan moet ik ook wat moeite doen om hem geïnteresseerd te houden. Nu zit dit laatste wel goed en maakt hij hier nooit een opmerking over, maar als je met een sportieve man bent dan kan je het niet maken om slecht voor jezelf te zorgen.

Sonja Bakker

En dus ben ik sinds kort weer met Sonja Bakker begonnen. Een boekje waarin de dagmenu’s uitgeschreven staan https://marlenestompe.com/Sonja Bakker . Hopelijk zal dat me helpen om de koekjes, nootjes en chocolade voor even te laten staan. De afgelopen weken heb ik mijn best gedaan om op een houtje te bijten. Mijn jas begint zelfs al wat ruimer te zitten. Ik weiger om op de weegschaal te staan en als ik er al op ga staan dan durf ik niet te kijken. Ik weet dus niet hoeveel ik weeg en dat hoef ik ook niet te weten. Dat ik meer weeg dan nodig is duidelijk genoeg te zien. (lees ook: https://marlenestompe.com/bijna-diabetes)

Vetpercentage

Mijn vriend stelde voor om mijn vetpercentage te meten in plaats van de weegschaal te gebruiken, dat zou meer motiveren. “Je voorkomt daarmee de confrontatie met de weegschaal”, was zijn (h)eerlijke oplossing.

No way, dat ik door mijn vriend mijn vetpercentage zou laten meten. Ik zie mezelf al staan terwijl hij mijn vetrolletjes pakt om tussen een tang te meten hoe vet ik ben. Dat lijkt met niet goed voor de romantiek.

Bruidsjurk

De gedachten aan mijn bruidsjurk zorgen ervoor dat ik extra mijn best doe op het dieet. Mijn jurk is besteld en onderweg maar toch zou ik een wat strakker lijfje willen dan ik nu heb. Het zou fijn zijn als ik straks nog kan ademen en uitbuiken na de bruidstaart. Want 1 ding is zeker Sonja Bakker krijgt geen uitnodiging voor onze bruiloft!

Reizen algemeen

Kinderslot op de auto

Afscheid nemen van mijn auto

Zo’n 8 jaar geleden was ik de trotse bezitter van een Volkswagen Touran. Omdat mijn toenmalige partner een rijschool had nam hij het besluit om deze Volkswagen Touran in te ruilen voor een Peugot. In een Peugot was het voor de leerlingen makkelijker om automaat te leren rijden. Het was een handzaam klein karretje die je zelfs op de kleinste parkeerplekken kwijt kon. De Peugot was makkelijk wendbaar maar niet vooruit te branden. Met pijn in mijn buik kreeg de Volkswagen Touran een andere bezitter en ik de sleutels van een Peugot 107 automaat. Qua comfort was mijn geliefde Touran niet te vergelijken met die kleine hoedendoos. Waar mijn Touran zoefde over de weg was de Peugot een stuiterbal. Als ik te hard over een bepaalde brug in Zaandam reed kwam de Peugot los van de grond.

Op de deuren van de Peugot 107 werd met een grote letters het woord “automaat(je)” gespeld, wat al snel “oud omaatje” werd voor de mensen in mijn omgeving. Tot op de dag van vandaag hoop ik dat ze met “oud omaatje” mijn auto bedoelden en niet de vrouw achter het stuur.

Autostoel

Achter in de Peugot 107 pronkte het autostoeltje voor onze zoon. Met kinderen bestaat het gevaar dat zij al rijdend de deur van de auto open maken. Er moest dus ergens in de autodeur een kinderslot zitten. Het boekje van de Peugot gaf raad, handig als ik ben ging ik met het boekje in mijn hand aan de slag.

Ik opende de autodeur en vond inderdaad een knopje voor het kinderslot. Ook lukte het om het kinderslot in de juiste stand te zetten. Zo, mijn kind was veilig bij mij in de auto. Ik gooide de autodeur dicht en trok vervolgens aan de handgreep van de auto. Tot mijn verbazing ging de deur van de auto open. Nogmaals controleerde ik of ik het kinderslot wel in de juiste positie gezet had. Ik deed de deur dicht en trok aan de handgreep van de auto.

Kinderslot werkt niet

Dat heb ik weer “kopen we een nieuwe auto, doet het kinderslot het niet”. Tot een aantal keren toe herhaalde ik alle voorgaande zetten. Ik kon niet geloven dat een nieuwe auto al zo’n groot defect kon hebben. Al die tijd stond er een rij-instructeur van de rijschool met zijn armen over elkaar het tafereeltje te bekijken.

De rij-instructeur schraapte zijn keel en keek mij aan met een blik waarin medelijden en een onderdrukte lachbui om voorrang streden. Hij sprak de historische zinnen voor mijn getergde geest “euhhhh, ik wil me er niet mee bemoeien hoor, maar een kinderslot werkt alleen van binnenuit……”.

Reizen algemeen

Schoonmaken elke keer weer

Schoonmaken

Wie wil er nu niet in een schoon huis wonen met schone kleren rondlopen en douchen in een schone badkamer? Schoonmaken en opruimen is naar mijn idee het meest frustrerende werkje wat er bestaat. Heel tevreden kan ik rondkijken in mijn pas schoongemaakte woonkamer maar binnen een uur lijkt het alsof er opnieuw een bom ontploft is. Ik heb een hond die zijn haren verliest of een zoon die met zijn beker ondersteboven door de kamer heen loopt.

Leuk proberen te maken

Ik probeer het schoonmaken op allerlei manieren leuk te maken door het luisteren van luisterboeken of door mee te blerren op Hollandse muziek. Sinds kort heb ik een nieuwe stofzuiger die ook meteen mijn kamer dweilt. Ik vond hem eigenlijk te duur maar achteraf is het de aderlating van mijn bankrekening dubbel en dwars waard geweest. (Bissel stofzuiger). Al moet je wel oppassen met deze stofzuigende dweil omdat hij alles opeet wat hij tegenkomt, zo ook de stekker van de babyfoon.

Geen organisatietalent

Hoe kan het dat het bij andere moeders zo netjes is in huis? Ik voel mezelf soms schuldig dat niet alles een keurig plekje heeft en dat het lijkt alsof ik meer spullen dan kastruimte heb. Vol goede moed kan ik een kast beginnen uit te ruimen om deze opnieuw in te delen. In het begin gaat het goed totdat de laatste spulletjes erin terug moeten. Dan bekruipt me het gevoel van een kansloze missie die vooraf al gedoemd was om te mislukken.

Laatst zag in programma op Netflix: Tidying Up https://www.netflix.com/nl/title/80209379 van Marie Kondo. Eerst haal je alle kleren uit je kast en dan ga je stuk voor stuk bedenken of je een kledingstuk nog wilt dragen of dat je er klaar mee bent. En als je er klaar mee bent dan bedank je dat kledingstuk en stop je het netjes in een tas. Zo gezegd zo gedaan. Mijn hele klerenkast heb ik op mijn bed gegooid om daarna kledingstuk voor kledingstuk te bekijken. Ik had items op mijn bed liggen die ik al meer dan 10 jaar in mijn kast had liggen. Kledingstukken waarvan ik hoopte dat ik er ooit nog in zou passen en kledingstukken waarvan ik hoopte er nooit meer in te passen. Uiteindelijk bracht ik in totaal 4 vuilniszakken aan kleding naar Noppes https://www.noppeskringloopwinkel.nl/. En nee, ik heb niet elk kledingstuk afzonderlijk bedankt, dat was een brug te ver.

Marie Kondo

Marie Kondo runt een bedrijfje in het netjes maken en houden van je woonomgeving en schrijft daar boeken (Marie Kondo leren opruimen) over. Maar als je de serie op Netflix bekijkt dan kom je misschien zelf nog op ideeën. Liever zou ik Marie Kondo voor een weekje bij mij thuis uitnodigen om voor eens en voor altijd een einde te maken aan de spullen die maar geen vast plaatsje in mijn huis lijken te hebben.

Misschien zou ik net als de boeddhist uit mijn vorige blog: rust-als-wijsheid-van-de-daggewoon mijn huis helemaal leeg moeten maken en alle prullaria waar je toch niets mee doet wegdoen of weggeven. Het idee dat een ander blij is met mijn troep spreekt mij wel aan.

Het bordje op de foto met de tekst: “My house was clean last week- sorry you missed it” laat ik voorlopig als disclaimer in mijn keuken hangen. Ik aanvaard geen enkele aansprakelijkheid voor de troep in mijn huis als je onverwachts op bezoek komt.

Reizen algemeen

Ondertrouw

Ondertrouw in Amsterdam

Vandaag gaan wij als voorbereiding op ons huwelijk in september in ondertrouw. Omdat wij trouwen in Amsterdam is dit ook de plaats waar we in ondertrouw gaan. https://www.amsterdam.nl/burgerzaken/trouwen-partnerschap/

Nu is het voor ons beiden niet de eerste keer dat we gaan trouwen maar toch voelt deze keer extra speciaal. Na mijn scheiding heb ik vol overtuiging gezegd dat “degene die mij ooit nog eens ten huwelijk zou willen vragen heel hard moet kunnen lopen”. Ik had mezelf beloofd nooit maar dan ook nooit meer te trouwen. In deze val die het huwelijk heet zou ik nooit meer trappen…..

Huwelijksaanzoek

Toen René vorig jaar op zijn knieën ging in een restaurantje (https://www.dewalvis.nl/) op de Zaanse Schans kon ik niet anders dan volmondig ja zeggen. Bij René voel ik me zo thuis. Samen lachen tot de tranen over onze wangen lopen of het delen van verdriet. Tot diep in de nacht bomen over van alles en nog wat. Samen knus op de bank omdat een serie op Netflix te spannend is om naar bed te gaan .

Naar buiten

René is net als ik iemand die graag naar buiten en eropuit gaat. Soms doen we dingen samen waarvan ik nooit gedacht heb deze ooit nog eens te doen. Lange wandelingen langs het strand en struinen door de bossen. Met een kano op stap en klimmen naar een waterval. Kamperen in onze tent en later onze in caravan. Daar zat ik dan achter het stuur in Frankrijk met een caravan achter de auto alsof ik dit al jaren deed.

Zielsgelukkig ben ik al vier jaar met hem en lieve René ik hoop met heel mijn hart dat wij minimaal ons 40 jarige bruiloft samen zullen halen. Want er is niemand anders met wie ik liever mijn leven zou willen delen dan met jou. Wat een geluk dat ik je gevonden heb via www.pepper.nl, sommige dingen zijn voorbestemd.

Heel veel liefs, ik kan niet wachten tot september! Vandaag zijn we officieel verloofd xxxx

Reizen algemeen

Het ging even niet goed met mijn website

Sinds een paar dagen probeer ik zelf mijn website leuker te maken. Hoewel ik langzamerhand steeds handiger begin te worden in het bouwen gaat er soms nog wel eens wat verkeerd. Gelukkig werd ik door een volger van mijn website erop geattendeerd dat mijn website allerlei vreemde berichten aan het uploaden was naar Facebook. De paniek sloeg hier behoorlijk toe. Het lukte mij wel om iets aan te zetten maar om het uit te zetten was niet zo gemakkelijk. Nadat ik weer wat rustiger geworden was kwam ik op het lumineuze idee om de verbinding tussen mijn website en Facebook te verbreken. Zo konden er in ieder geval geen berichten meer geüpload worden.

www.marlenestompe.com

De naam van mijn website is inmiddels verandert in www.marlenestompe.com maar zal benaderbaar blijven via de oude urls.

Ik hoop dat mijn site nog mooier zal worden de aankomende weken en ik beloof jullie voorzichtiger te zijn met aanpassingen die ik niet begrijp!

Judith enorm bedankt voor je snelle reactie vandaag!

Reizen algemeen

Middelbare leeftijd

Mijn gezicht is aan het veranderen. Ineens valt het op dat je een vrouw van middelbare leeftijd begint te worden.  Voorheen dacht ik altijd dat ik dat vreselijk zou vinden. Ik vond de overgang van 29 naar 30 jaar al een dingetje. Dat in dezelfde week een uitnodiging voor een uitstrijkje in de bus viel maakte dat gevoel er niet beter op.
“Middelbare leeftijd” verder lezen

Reizen algemeen

De buitenlamp

Stiekem roken

Zo’n 30 jaar geleden woonde ik nog thuis. Samen met mijn drie jaar jongere zusje liet ik regelmatig de hond uit. Voor ons was dit de ultieme gelegenheid om stiekem een sigaretje te roken. Met onze hand op onze zakken smokkelden we de sigaretten naar buiten. De hond was er blij mee omdat ze nog nooit zo vaak en lang uitgelaten werd. Hevig kauwend op kauwgom en met de rookkringels nog in ons haar, waren wij er vast van overtuigd dat onze moeder niets in de gaten had.

De lamp

Het begon ons op een avond op te vallen dat elke keer als wij in het donker langs een huis liepen er een lamp aanging. Een fel groot licht die de halve straat verlichte. We voelden ons betrapt maar het was ook eng om zo in de gaten gehouden te worden. Het idee dat er iemand met zijn hand op het lichtknopje stond te wachten totdat wij voorbij zouden komen gaf ons de kriebels.

De grote vraag was waarom deze buurman dit deed? Waarom zou je een paar meisjes met een hondje zo laten schrikken? Het leek er namelijk op alsof hij ons waarschuwde om weg te gaan.

Wij besloten deze buurman in de maling te nemen. Samen gingen we achter zijn schuurtje staan wachten totdat het licht weer uitging. Zodra het licht uitging renden we snel langs zijn tuinpad. Wat waren wij verbaasd dat de buurman dit doorhad, floep daar ging het licht alweer aan. We waren onder de indruk van zijn reactievermogen. De volgende poging die wij waagden was door net iets verder van het tuinpad af rustig voorbij te lopen. Weer ging het licht aan, de buurman had ons wederom in de gaten.

Tot mijn schaamte moet ik bekennen dat het een tijd geduurd heeft totdat zusje en ik erachter gekomen waren dat er een nieuw soort buitenlamp bestond, voorzien van een sensor. Ultra modern en een must have voor iedere trotse huizenbezitter.

Welkom in de nieuwe moderne tijd!

Reizen algemeen

Samen gelukkig oud worden

Hand in hand

Vinden jullie het ook zo vertederend om een ouder stel hand in hand te zien lopen?

Een tijd geleden zat ik in de wachtkamer om bloed te prikken, toen er naast mij een ouder stel ging zitten. De vrouw was duidelijk dementerend en niet in haar hum. https://www.alzheimer-nederland.nl/dementie

Gedurende de wachttijd was het gefit op haar man niet van de lucht. Haar man bleef lief en rustig en veegde zelfs haar mond schoon met een schone zakdoek.

Dit eenvoudige gebaar straalde heel veel liefde uit. Rustig praatte de man tegen zijn vrouw en elke keer opnieuw legde hij haar geduldig uit dat ze nog even moest wachten.

Hoe verdrietig moet dit voor de man zijn om zijn lieve vrouw te zien afglijden. Om te beseffen dat wat ooit was niet meer terug zal komen, dat het voorgoed voorbij is.

Echt liefde bestaat

Voor mij is dit het bewijs dat onvoorwaardelijke liefde bestaat. Deze man die voor zijn vrouw bleef zorgen ondanks de pijn die hij voelde bij haar woorden.

Wat zou het fijn zijn om samen met je grote liefde oud te worden en elkaar te begrijpen zonder woorden omdat een blik voldoende is. Dat hoe ziek je ook bent je de liefde van de ander voelt. Zijn aanraking en zijn aandacht je een warm gevoel geven,

Wat een leegte moet het zijn als de ander er niet meer is, als je alleen verder moet.

Wat is er niet mooier om te weten dat er iemand thuis op jou en je knuffels wacht. Dat gun je toch iedereen…..

Reizen algemeen