34 weken zwanger alles voelt zwaarder

Alles voelt zwaarder nu ik 34 weken en nog wat dagen zwanger ben https://www.24baby.nl/zwangerschapskalender/34-weken-zwanger/. Mijn buik groeit tonnetje rond, ik kan mezelf niet herinneren ooit zo dik te zijn geweest. Mijn borsten hebben voor het eerst geen ondersteuning meer nodig.

Nico (werknaam) schopt en draait er lustig op los daarbinnen. Vooral die voetjes of knietjes in mijn nieren zijn pijnlijk. Het is net alsof je regelmatig inwendig een zenuwbehandeling van de tandarts krijgt. Ik vraag me soms af of de aan de kant gedrukte organen hun oorspronkelijke plek ooit weer in zullen nemen? En of een baby daarbinnen niet serieus schade kan aanbrengen aan het interieur?

Niet lekker

Allerlei zwangerschapskwalen beginnen de kop op te steken. Ik wil steeds vroeger naar bed, maar als ik dan in bed lig ben ik klaarwakker. Mijn hele lijf en vooral mijn benen voelen rusteloos aan. Ik moet mijn benen in bed blijven bewegen. En dus lig ik heel charmant met mijn benen in de lucht de fietsen. Met een dikke buik is luchtfietsen bijzonder vermoeiend en geen foto waard. Eerlijk gezegd voel ik mezelf al tijden niet meer sexy met zo’n dikke buik.

Overdag ben ik moe, heb ik dikke enkels en vingers en ook mijn gezicht begint ook al aardig op te zetten.

Kortom ik ben echt zwanger van een wereldwondertje.

Beweging

Ook als zwangere vrouw is het belangrijk om in beweging te blijven en dus proberen we zoveel mogelijk te wandelen of liever gezegd schommelen. Het zwaartepunt ligt nu voornamelijk aan de voorkant waardoor je je rug hol gaat trekken en je schouders meer naar achteren. Daarnaast ga je wat meer wijdbeens lopen om het schommelende gewicht op te kunnen vangen. Dus geen mooie schoenen meer aan maar degelijke stappers. Ik vraag me überhaupt af of mijn voeten nog in mijn hakken zouden passen.

Dubbel gevoel

Aan de ene kant zou ik wel weer rond willen rennen en springen maar aan de andere kant wil ik het zwangere gevoel niet kwijt. Gelukkig heb ik nog een paar weken te gaan maar aan de andere kant denk ik ‘pfff nog een paar weken? Ik knap uit mijn vel’. Het is dus een dubbel gevoel.

Morgen mogen we weer naar het AMC voor een echo, gesprek met gynaecoloog en de internist. Ik hoop zo dat alle controles nog steeds goed zijn, want het liefste wil ik tot het laatste thuis blijven bij mijn gezinnetje. Zodat we met elkaar kunnen toeleven naar de geboorte!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.